Hayat - 10yazar.com

Hayat

Zümrüt SÖNMEZ

Ramazan ve İntizar

Oruç, elinin altındakilere baktıkça daha çok yayılıp yerleştiğin sahiplik koltuğundan kalkmak, altındaki kuş tüyü minderi kenara çekip taş üstünde oturmaya razı olmak demek. Şehr-i Ramazan ise insana, bir süreliğine dünyaya iltica etmiş ruhunun unuttuğu, bir mülteci gibi bütünüyle mülksüz olma halini ısrarla hatırlatır.Yazının Devamı

Çocuğun sabır öğretmeni; Oruç

Çocuğun kendini büyükleri ile aynı işi yapıyor hissetmesi, oruç atmosferinin onu sarması, yaratıcısı ile kurduğu çocuksu iletişim, iftar sofrasının farklı tatları ve sahurun gizemi çocuğu diğer günlere göre daha iradeli, sabırlı, tahammüllü hale getirebiliyor. O minicik bedenlerine ve küçücük yaşlarına rağmen oruç tutma arzularının büyüklüğü biraz da bundan.
Başka bir hayat mümkün

Bu sevincin başka bir sebebi ise, birlikten kuvvet doğarın yaşanarak, sınanarak görülmüş olması. ÇİAÇ, Türkiye’nin şimdiye kadar hiç alışık olmadığı bir birliktelik haliydi. Farklı mesleklerden, farklı dünya görüşlerinden, hayat biçimlerinden, farklı kimliklerden, farklı durumlardan insanlar ilk kez bu kadar yakın bir çalışma disiplini içinde oldular.
'Şimdi ölüm bile yetmiyor acılarımızı tartmaya'

Ölülere sövmeyin! Çünkü onlar, önceden ahirete göndermiş olduklarının sonuçlarıyla başbaşadırlar” buyurmuş bir Peygamberin ümmeti olarak; sövmeyi bırakın işkence yapanların zulmüne kulaklarını ve gözlerini kapatacak duruma nasıl geldik? Dirisini savaşın baronlarına kurban ettiğimiz evlatların ölüsünü de aynı kirliliğe kurban ediyor olmanın kahrediciliğine nasıl kapıldık? Öfkemiz imanımıza niye hep galip geliyor?
Vuvuzela'nın zırt dediği yer

Başörtülü first laydlerin devranında da bir şey değişmiyor. Sonra bir yerli Gandhi çıkıp “başörtüsü sorunu yok, istedikleri gibi okuyorlar” demiyor mu? Yahut bir köşe yazarı yasağın ‘y’sinden bahsetmeyip, başörtülü kızlara ne yapıp, ne yapmama listeleri yapmıyor mu? İşte o zaman zurnanın veya bugünlerde popüler olan vuvuzelanın zırt dediği yere gelip dayanıyorsunuz.
Zor zamanlar, aynaya bakabilmek için edi bese PKK

Bu yangın yerinde, bütün izler birbirine karışmışken, her gün gençler karakolda, yolda, dağda ölüme gidiyorken ve onların asıl acısını anneler yaşıyorken ve her zaman olduğu gibi en büyük sıkıntıyı Kürtler çekiyorken ve çekecekken; PKK’ya ve onun ‘kör takipçilerine’, “Edi bese” demek gerekmiyor mu? Topu taca atmadan, ama’sız olarak, diğerinin şiddeti demeden. Demezsek aynaya nasıl bakabileceğiz bundan sonra!
Yaz Okulu dediğin çayırda, çimende, kumda olur

Hava çok sıcaksa buz gibi bir karpuz keseceksin. Varsa etrafta bir pınar, çömelip avuç avuç su içeceksin. Ellerine dikenler bata bata böğürtlen toplayıp yiyeceksin. Dut ağacına çıkıp avuç avuç dut atacaksın ağzına.
Ayakkabılarını ellerine giyen çocuk

Gözümün ayaklar ile ayakkabılar arasında şaşkınlıkla gezinip durduğunu fark eden Seher anne şaşkınlığımı gidermeye çalıştı:"Ayakkabıları çok seviyor. Ama giyemiyor. Giyemese de hep yanında taşıyor. Seviyor onları. Bazen de ellerine giyiyor, emekliyor." Sedanur’un ayakkabılarını keyifle seyrettiğini fark ediyorum.
Bahar Geldi!

Güveni kalmamıştı ya hani birinin ötekine. Bütün bir insanlık Thomas Hobbes'in habis sözlerini haklı çıkarmak istercesine, bir güven ve güvenlik krizine girdi ya hani "İnsan insanın kurdudur"diyerek.
Bu şehr-i İstanbul ki hayal-i cihan değer

İstanbul’un hayali de güzel, yaşanılan anı da. Birçoğumuzun diline pelesenk ettiği gibi, ben 'Nerede o eski İstanbul' diyenlerden değilim. Eskiye özlem yerine, eldekinin tadını çıkarmak, onu değerlendirmek daha güzel.
Bir Kızkulesi gecesi yansımaları

bütün kutuplaşmalara, gerginliklere, paranoyalara karşı hepimizin aynı ‘deniz ortasındaki kulede doğmuş olmanın yazgısı’nı paylaştığımızın bilinciyle daha serin kanlı davranmayı alışkanlık haline getirebilelim… Belki o zaman hayat hepimiz için daha yaşanılır hale gelebilir.
Adı Bedrettin. Beş yaşında. Yıllardır sokakta

Şimdi zenginimiz artıyor. Yoksulumuz ise hiç eksilmiyor. Üstelik zenginimiz arttıkça yoksulun sesi de duyulamaz oluyor. Ne zaman etrafımda birilerine “ülkede hüzün artıyor, yoksulların derdine derman olanlar azalıyor” desem işte hep bu itiraz geliyor: Yok canım, öyle olsa alış veriş merkezleri dolup taşar mı?
"Zalimler İçin Yaşasın Cehennem"

Sana ve yüzleri, gönülleri kavruk o binlerce çocuğa bu dünyada ‘mahşer yeri’nden başka bir ömür tanımayan zalimler için ‘yaşasın cehennem’
Dersim ve ÇİT

30’lu yıllar tüm dünyada ırkçı hareketlerin had safhaya ulaştığı bir dönem. Bu tarihlerde Hitler Almanyası ünlü Yahudi soykırımını, Avusturalya yerli halkı olan Aborjinlere yönelik asimile politikasını yürütürken Türkiye’de de Kürtlere yönelik Türkleştirme hareketleri öne çıkıyor.
Münevver Karabulut Cinayeti "One Minute" ün İntikamı Olabilir Mi?

Yoksa medyanın sessizliğini "Kuzuların Sessizliği" olarak mı okumalıyız?
Fabrika Kızlarının Katili...

Yağmur, sel değil o fabrika kızlarının katili. Servislerinden çalan tüccar patronlarıydı. O penceresiz minibüsü servis haline getiren denetimsizlikti. İnsan hayatını bu kadar ucuz kılan insaniyetten uzaklıktı...
Güle Güle Ethem Ağabey

Kapıyı hafifçe araladığında bu kez karşımda güler yüzlü bir ihtiyar vardı. Beni heyecanla beklediği her halinden belliydi. Önce sütlü kahve yaptı. Ardından da önceden hazırladığı çok sayıda dosya ve belgelerle birlikte yanıma geldi. Ve saatlerce sürecek olan sohbetimiz başladı.
Kürtlere açılım ve kapanım

Toplumsal davranış kalıbı haline gelmemiş kimi yanlış davranışları saymazsak, Türküyle, Kürdiyle, Zazasıyla, Arabıyla milletimizin hepsi “Kürt sorunu”nun dışındadır, sorunun doğrudan aktörü değildir. Bu coğrafyada halkların birbirini ötekileştirme alışkanlığı yoktur; tersine yanıbaşındakini komşu, dost, hemşeri bilme kültürü vardır. Onun için de bu coğrafyada kapalı etnik yapı kalmamış, herkes birbiriyle akraba, hısım olmuştur.
Dikensiz Gül Bahçesi

Onların dünyalarında bizimki gibi kavgalar, ego çatışmaları, kıskançlıklar, hesaplar, kitaplar, kafada dolaşan tilkiler yok… Olabildiğince yalın olabildiğince sade yaşıyorlar. Birbirlerinden ve sevgilerinden başka bir şeye ihtiyaçları yok. Öyle olunca dünyaları tam bir gül bahçesi oluyor… Hem de dikensiz bir gül bahçesi…
Zulüm bir acziyet halidir

Katliam, acizliğin çılgınlık hali ve habisliğin zirveye ulaştığı noktadır. Zirveye varan acizlik için yapacak bir şey yoktur. Onun için ancak lanet vardır. Tanrılaşan bir zalimi ancak yaratanın ve yaratılanın laneti iflah edebilir. Zalimin iflahı ise zulmünün veya bizatihi kendisinin itlafıdır.
İbrikçibaşı

Küçük kişisel tatminler, küçük kişisel kaprisler uğruna insanlarımıza çektirilen eziyetlerin karşılıksız kalmadığına inanıyorum. Ama edilen beddualar memleketin bereketinden bir şeyler götürüyor.
Micheal'ın Müslümanlığı

Onun hayatı, fakir bir işçi ailesinin çocuğu iken zirvelere doğru durmak bilmeyen bir yükselişin hikâyesi... Yükseldikçe şımaran, şımardıkça asileşen, asileştikçe de yaratılışın kuralarını değiştirmeye kalkan bir portrenin hikayesi… Öyle ki, siyahların ötekileştirildiği, beyazların dünyasında kendini kabul ettirme gayretinin dramatik bir temsilcisi…