Kültür - 10yazar.com

Kültür

Zümrüt SÖNMEZ

Bu Rüya Gerçek!

Bu sıcakta hem izleyicisini hem de dünya sinema sektörünü tutup silkeleyen bir film Başlangıç. Kafa karıştıran, bir sürü soru işaretiyle aklımıza çengel atan, beyazperde karardığında bile hipnotize olmuş gibi koltuğa çakılı bırakan, sinema salonunda bitip zihninizde başlayan ender filmlerden biri.Yazının Devamı

Grup Yorumla çeyrek asır

Grup Yorum, ‘başka türlüsü mümkün’ün derdindeki bir grup… Devrim türküsü diyorlar ezgilerine… Devrimi bilmem ama özgürlük türküleri olduğu kesin… Konserlerine gitmek ‘tebrik sebebi’ olarak yorumlanacak kadar ‘herkes kendi evinde’ görünüyorsa da gerçek bir özgürlük hepimizin düşü… İster devrim diyelim adına, ister başka bir şey…
İstanbul Büyüsü Kabusa Dönüşünce

Evet kültürümüz zengin, sanatçılarımız zengin ama sanata ve sanatçıya saygımız var mı o tartışılır.
Medyanın Götürdüğü "Cesur Yeni Dünya"

Sözün kutsallığından, hakikatin kuşatıcılığından ve vahyin merhametinden bağlarını koparan insanlık, merkezini medyaların, görselliğin ,imajın belirlediği "modern uygarlık"la tüketmeye ve tükenmeye devam ediyor.
Felsefenin günü olur mu?

Anneler günü, babalar günü, sevgililer günü, kadınlar günü, şu günü bu günü diye uzayıp dünyayı en az iki kez dolaşabilecek bir liste olduğuna eminim. Ama itiraf etmeliyim ki şimdiye kadar duyduklarım arasında en çok bunu yadırgadım. Felsefenin günü olur mu? Felsefe zamana mekâna sığdırılabilir bir şey midir?
Peki, ya yakın ihtimal!

Bugüne kadar pek çok şey yazıldı, çizildi ama film biterken öylesine yarım bırakıyor ki seyircisini hayal gücünüz kendiliğinden ve kendine göre tamamlamak istiyor. Bir müezzinle rahibenin aşkı diye bir kalıba döküp dondurunca şimdiye dek yapılmış onlarcasından farklı olabileceğine ihtimal vermiyor insan. Ama bu filmi daha en başından farklı kılan böyle bilindik bir temanın din olgusuna içeriden bakan bir ekip tarafından anlatılıyor olması.
'AŞK' ile bir dahi!

Tasavvuf, hayat serüvenimiz boyunca önüne düşebileceğimiz en tılsımlı kapıdır şüphesiz ve biz çoğu zaman tıklatmaya cesaret edemediğimizden etrafında dönüp dururuz. Bu esnada bereketinden, güzelliğinden nasiplenir, cesaret ararız. Sonunda toplayıp cesaretimizi, kapıya yanaştığımızda biliriz ki şimdi tüm bu okuduklarımızı, çevresinde eşelenip cüppemizin altına topladıklarımızı, akıl gömleğiyle dertop edip bir kenara bırakma, su gibi seyrelip akma vaktidir.
Doğunun Kapısı Diyarbakır

Matur'un o insanı en derininden yakalayan şiiriyle harmanlanan bu çalışmaya kitap demek çok yetersiz kalıyor. Birbirinden güzel fotoğraflarla, şiir gibi bir anlatımla harmanlanan bu kitap tam da Diyarbakır'a layık bir eser olmuş.
STK’nın kendi tarafını tutması

Bir sivil toplum örgütü her şeyiyle “kendinden muharrik” olmalıdır. Yani STK ideoloji, amaç, yönetim, davranış ve finans konularında sivil olmalıdır. Bu özgürlüğü sürdürebilen örgüt, varlık amacına sadık kalır ve hedeflerine doğru araçlarla ulaşabilir. Bu ise örgütün “kendi tarafını tutması” demektir.
Şehir Şehir Kurulmak

Hayatın her alanındaki edip-eyleme biçimimizin çocukluktan yetişkinliğe geçmesi, zihnimizin, dağarcığımızın, dilimizin sınırlarının genişlemesi yani usulünce büyüyebilmemiz için üslup gerek. Üslup için de; şuur ve ruh. Kendi kültüründen, havzasından, öz değerlerinden bağımsız bir öğrenmeyle sadece ezber yapılabilir, üslup kurulamaz.
Tarihten Edebiyata Köprü: Yahya Kemal

Tarihten ilham aldığı gibi okuyucusunu da tarihle ilhamlandırır. Ebedi bir ırmağın üzerine oturur ve geçmişten aldığı okları geleceğe fırlatır hafifçe. Kendini tüm zamanlarla ilişkilendiren bu bakış bugün için dimağ açıcı özelliktedir. Nereden bakılırsa bakılsın kusurlu Türk modernleşmesinin en sancılı zamanlarında dilin sınırlarına karşı cesur bir müdahaledir Yahya Kemal’in yaptığı.
Aliya; kalbimiz

Türkiye bu bilinci tekrar yakalayacak olursa hiç kuşkusuz Balkanları daha iyi anlar, tüm İslam coğrafyası üzerindeki sorumluluğunu derinden hisseder, dünyaya bakışı değişir. Osmanlı’nın torunu, “anne ülke Türkiye” olmak, bugünkü sınırları içerisinde olan ya da olmayan, kağıt üzerinde ya da sadece gönülden Türkiye’ye ait olan halklarıyla ilişkilerine yepyeni bir perspektif kazandırır.
İpek yolunda karartma akşamları

Erdem Beyazıt bu kitabıyla sadece yol hatıralarına değil, yaşamına, zevklerine, kederlerine, kavgalarına, heyecanına dahası yolculuğuna ortak eder okuyucusunu. Çoğu zaman kadim bir dostla dertleşir gibi yazar, bazen tam aksine ders verir gibi. Bugün ne yazık ki kitabın baskısı yok. Kütüphanede bulduğum 395 sayfalık nüshayı okuyup bitirdiğimde ise onların iki aylık yolculuğu henüz bitmemişti. Kitabın neden yarım olduğu, ikinci cildinin yazılıp yazılmadığı bilinmez ama yine de “Erdem Ağabeyi” yakından tanımanın en iyi yoludur; “İpek Yolundan Afganistan’a” yola çıkmak.
Leyla

Leylî bakışlar, büyük, simsiyah kanatlarıyla masalsı bir kuş gibi bütün ufkumu sardı. Pençesinde yaralı bir ceylan gibiydim. Sessiz çığlıklarım istimdat için gözlerinden kalbine yol aradı. Uzandım, ruhumu okşayan yumuşacık tüylerine dokunmak için; yaralı bir serçe oldu avuçlarımda. İstimdat dileyen bakışları kanattı yüreğimi. Sağaltmak için yarasını bir buse kondurdum kanadına; bu kez ben onun avuçlarındayım. Tükenmez bir deverana düştüm; anlaşılmaz kim kimin avuçlarında.
Onlar Gittiler

Sürekli bir oluş ve bozuluş içerisinde olan dünya çok kültürlü, çok sesli ve çok parçalıdır. İlk kelimeyi, ilk sesi duyurduğumuz günden bu yana konuşmayı, okumayı, yazmayı yani aslında parçaları bütünlemeyi öğreniriz. Çünkü dil de parçalardan meydana gelmiş bir bütündür. Harfler kelimeleri, kelimeler cümleleri, cümleler kavramları tamamlar, böylece düşünür, anlamlandırırız biz de. Dilimizin yolu yordamıyla şekillendirir, şekle gireriz neticede.
Kandil

Kalbin kandildir eğer şem’a yanarsa / Şema’sı yanar elbet dil kan ağlarsa / Bir kandil ki, yanmaz kul gayretiyle / Yanar tutuşur ancak Mevla yakarsa
Grup Vaktinin Hüznü mü Seher Vaktinin Sevinci mi?

Bazılarımız bize ışık ve ısı veren güneşin batışını iki gözümüzle seyre dalar, bazılarımız iki gözün gördüğünü gönlüne akıtır, aklına danışır. Bazılarımız da vardır ki nerde bulunursa bulunsun gruptan hiç haberi olmaz. Aynen fecirden, şafaktan, seherden habersiz oluşu gibi.
Minyatürün gülen yüzü: Nusret Çolpan

Asıl eğitimi mimarlık olmasına rağmen minyatür sanatı ile ün salmıştı. Yurt içinde ve yurt dışında muhtelif sergiler açtı. Değişik koleksiyonlarda 300’den fazla eseri olduğu tahmin edilmekte. İstanbulluların çoğu onun eserlerine aşina olmalı, çünkü İstanbul Metrosunda, Havalimanında ve şehrin birçok yerinde onun ve öğrencilerinin eserleri yer alıyor.
GECE -2

Yolcu, kalbinin karanlığında yola çıkmıştır. Yol aldığı söylenemez. Nereden gelip nereye gittiğini bilmeden, oradan oraya telaşla koşuşturmaktadır. Etrafını dinler, kendi çığlıklarının yankısından başka ses duyamaz. Bazen susar ama bu kez kalbi sessiz çığlıklar atmaktadır. İçini dinler; korku ve şüpheden başka bir şey duyamaz. Bu da karanlığı koyulaştırmaktan başka bir şeye yaramaz. Neden sonra üşüdüğünü hisseder, içine karla birlikte sorular yağmaktadır.
Nusret Çolpan'ın ardından

Bir yakınımızın düğününden döndüğümde öğrendim Nusret Çolpan�ın vefatını� Dilimden �Yaprak döker bir yanımız/bir yanımız bahar bahçe� dizeleri döküldü�
Uyuyan Adam’a haksızlık etmişiz

Atilla Koç’tan bahsediyorum. Şahsen ben de yanıldığımı itiraf edeyim. “Yahu bu nasıl bir adam uyuyor, kimseyi takmıyor, bu adamdan Kültür Bakanı olmaz” diyordum. Meğer ben de medyanın gazına gelmişim. Haksızlık etmişim Atilla Koç’a. Pazar Günü bir TV kanalında yayınlanan programda Atilla Koç’un bakanlığı döneminde yaptığı işlerden bahsedildi. Bahsedenler de kökten AK Parti muhalifi, Hıncal Uluç, Atilla Dorsay, Sunay Akın ve Nebil Özgentürk.
Çocukların kayıp çağı mı?

Büyükler her şeyi bozuyor, sonra da “bu çocuklar ne kadar kötü” diyorlar. Büyükler hiçbir şeyi korumuyor bir de “ne biçim çocuk bunlar” deyip duruyorlar. Sonra da durmadan çözüm arıyorlar çocukları korumak için. Toplantılar yapıyorlar, konuşuyorlar, konuşuyorlar… Büyüklük bu değil ki…