Danıştay doğru ama eksik söyledi

Kararın doğru yönü şu. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi, ara bir zihniyetin yani din eğitimi konusunda kararsız – iradesiz kalmış bir zihniyetin ürünüdür. Bu ders, öğrenciye ne din eğitimini ne de din kültürünü tam olarak verememektedir. Bu dersin amacı, öğrenciye dünyayı tanımasında işine yarayacak tüm dinleri tanıtmaksa, ders kitapları ve müfredat bu amaca uygun değildir. Yok, dersin amacı, İslam’ı öğretmek ve İslam dinini merkeze alarak din eğitimi vermekse yine aynı tespiti yapabiliriz: Bu ders, din eğitimi açısından yetersizdir.

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin içeriğinin sadece bir kısmı İslam ve diğer dinleri kapsayacak şekilde özet dinler tarihi dersi gibi düzenlenmiştir. Müfredatın ve ders kitaplarının düzenleniş şekli, dini öğretmek ve bazı konularda din eğitimi vermek amacından uzaktır. Ders kitapları daha çok vatandaşlık bilgileri, genel ahlak kuralları ve sosyal konularla ilgili ünitelerle doludur.

Ders kitaplarında kullanılan görsel malzemeler ve diğer unsurlarda da daha çok ulusal değerler seçilmekte, kitap dizaynlarında dini objeler daha az tercih edilmektedir.

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi, haftada sadece iki saat verilebilmektedir. Haftada iki saat ile din eğitimi vermek şöyle dursun, din hakkında ansiklopedik bilgi aktarımı bile mümkün değildir.

Bu durumda şunu da söyleyebiliriz: Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersleri, Aleviler için ne ise Sünniler için de odur. Yani ikisi için de din dersi değildir. Çocuğunu İslam ile ilgili konularda bilgili ve dindar yetiştirmek isteyen aileler için bu dersin –bu haliyle- çok fazla değeri yoktur.

İslam dini eğer tüm okullarda gerçek şekilde öğretilecekse bunun için – seçmeli de olsa – Kur’an dersi ve eğitim değeri güçlü diğer dersler (hadis, siyer, akaid vb)  konusu tartışmaya açılmalıdır. Bir dinin temel kaynağı olan kitabı okutulmadan o din öğretilmiş olamaz. Din sadece kültür, bilgi işi değildir; kitapsız olmaz.

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi de zorunlu olmaya devam etmeli ancak kitabın içeriği ve dersin müfredatı amaca uygun olacak şekilde yeniden planlanmalıdır. Çünkü Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersini; tarih, coğrafya, sanat tarihi, biyoloji dersi gibi görmeliyiz. Dinleri, inançları, milletlerin manevi dinamiklerini bilmeyen insanların yaşadığı bir Türkiye’nin kime ne faydası var.

Matematik dersini zorunlu olmaktan çıkardığımız gün Din Kültürü dersi için de aynı şeyi yapabiliriz.