GECE -2

Issız bir yoldayım karanlığı kalbimden

Çığlığım geri dönüyor çoğalarak

Bir ses arıyorum, bir ışık, bir ulak

Üşüyorum üşümem bundan olsa gerek

Yolcu, kalbinin karanlığında yola çıkmıştır. Yol aldığı söylenemez. Nereden gelip nereye gittiğini bilmeden, oradan oraya telaşla koşuşturmaktadır. Etrafını dinler,  kendi çığlıklarının yankısından başka ses duyamaz. Bazen susar ama bu kez kalbi sessiz çığlıklar atmaktadır. İçini dinler;  korku ve şüpheden başka bir şey duyamaz. Bu da karanlığı koyulaştırmaktan başka bir şeye yaramaz. Neden sonra üşüdüğünü hisseder, içine karla birlikte sorular yağmaktadır. Neredesin anne sıcaklığı, neredesin yolumun şavkı, neredesin ey haberci, ey delil?    

Bir armağandır gece tarafından ol İlah

Açıldıkça kapılar açılır baht-ı siyah

Perdeler kavi, perdeler kara; fakat

Çeşminde billur, dilde sübhan olsa gerek

Karanlık nurun en büyük delilidir. Zira varlığı, nurun izafi olarak yokluğuna bağlıdır. Kendisi bizatihi var olamaz. Alem-i Şehadet’in sakinleri olan bizler nuru başka türlü anlayamayız. Bunun içindir ki, gecenin kendisi dahi bir nimet, bir burhandır. Böylece çığlıklar zikre döndüğünde kapılar bir bir açılır. Ayet-i Celile’de buyruldu:  “Kalpler ancak zikrullah ile tatmin olur”. Yolcu aşk merdiveninin eşiğine gelmiştir.      

Bilinmez hangi cihetten bu sırlı nağmeler

Perdeler latif perdeler ince

Can kulağım bu esrarı işitince

Ol can içinde can olsa gerek.

Ezel musikisinden neş’et eden lahuti nağmelerle yolcu kendinden geçer. Aşk merdiveninin basamaklarını birer birer çıkmaya başlar. Her durakta bir letafet, bir seyir. Ayaklar yerden kesilir bir an, kanatsız uçmaya başlar. Yahut kanatları vardır da farkında bile değildir. Artık bir seyyaredir, tıpkı Mevlânâ gibi: Nağme-i lâhut ile coştu semaa durdu / Vahdet çarşısında Mevlânâ pür füsun olarak.   

Güller bilirim geceye aydınlık

Çepeçevre yıldız, çepeçevre ışık

Ki, pervâneler pervâz edip

Talib-i canan olsa gerek

Seyyare has bahçenin güllerine aşinadır, güller gülüne pervane kesilir. Bilir ki, güller geceyi aydınlatmak için yaratılmıştır. Güle pervâz eden pervânelere selam olsun.