Minyatürün gülen yüzü: Nusret Çolpan

O kadar dingin bir hali vardı ki, 50 yaşına vardığını bile tahmin edemezdiniz. Hâlbuki 56 yaşındaymış. Zaman Gazetesi, vefat haberini verirken “Minyatür, gülen yüzünü yitirdi” demiş. Onun bu huzur dolu dinginliğini özetleyen güzel ifade olmuş: Minyatürün gülen yüzü.

Nusret Çolpan’dan söz ediyorum. Cenazesi geçtiğimiz Pazar günü Fatih Camii’nde öğle namazından sonra kaldırıldı. Akraba, arkadaş ve öğrencilerinden oluşan ağırbaşlı bir cemaatin şahitliğinde ahirete yolcu edildi. Allah ona rahmetiyle muamele etsin ve tebessüm eden yüzünü Cennetinde de güldürsün.

Asıl eğitimi mimarlık olmasına rağmen minyatür sanatı ile ün salmıştı. Yurt içinde ve yurt dışında muhtelif sergiler açtı. Değişik koleksiyonlarda 300’den fazla eseri olduğu tahmin edilmekte. İstanbulluların çoğu onun eserlerine aşina olmalı, çünkü İstanbul Metrosunda, Havalimanında ve şehrin birçok yerinde onun ve öğrencilerinin eserleri yer alıyor.

Çolpan, bizim dünya çapında bir sanatçımızdı; eserleri Fransa, Rusya, Tayland, Yunanistan, Filistin ve daha birçok ülkede kişisel arşivlerde veya değişik mimari yapılarda bulunmakta veya sergilenmektedir.

Yıllardır çalışmalarını uzaktan takip ederdim. İlk tanışıklığım geçen yaza rastlar. Kilyos’ta bir yaz akşamında Viyana ve Bosna’da okuyan WONDER – ÖNDER mensubu öğrencilere sanatı, minyatürü ve kendi çalışmalarını anlatmıştı. Heyecanı gençleri de heyecanlandırmış; onları sanatla iştigal etmeleri konusunda yüreklendirmişti.

Bazı sanatların insan ruhuna verdiği dinginlik ve neşe; sadece sanatçıyı değil çevresini de büyülüyor. Bunu onda belirgin şekilde görmüştüm.

Sonrasında, Fatih’teki sanat yuvası haline getirdiği bürosunda sohbetinde bulunmuş ve çayını içmiştim. Yine heyecanlıydı… Minyatürün kayıp yıllarını hızlıca telafi etmek ister gibiydi; anlatıyor, teşvik ediyor, hayallerini paylaşıyordu.  

Hocanın son söyleşilerinden biri (belki de en son) İSDER’in dergisi ASİTANBUL’un ilk sayısında Emine Uçak imzasıyla yayınlandı. Söyleşiyi, ASİTANBUL dergisinde veya www.10yazar.com adresinden okuyabilirsiniz.

Söyleşiden önemli gördüğüm bir paragrafı sizinle paylaşmak istiyorum. Şöyle demiş: “Minyatürün tablolardan çıkıp şehir mobilyası olarak daha büyük önem görmesini istiyorum. Örneğin havaalanında Türkiye tarihi anlatan büyük bir minyatür veya Taksim’deki su makseminde İstanbul’u anlatan bir minyatür yapmak hoşuma giderdi. İleriye dönük olarak dünya şehirleriyle ilgili projelerimin devamı var. Bütün önemli şehirleri çizmek ve onlarda minyatürün kent mobilyası olarak kullanılmasını istiyorum.”

Ustanın hayali inşallah gerçekleşir.

Nusret Çolpan’ın eserlerini görmek isterseniz www.minyatur.org adresini ziyaret etmenizi öneririm.