Bayram gibi olun, Bayram olun.

Bayram güzel bir öğreticidir. İlk nefesten son nefese hep öğrenciyiz. Öğrenme serüvenimiz ile hayatımız hep yan yana gider. Hayatımız aynı zamanda öğreticimizdir, öğretmenimizdir.

Hayatın her saati, her dakikası ve hatta her anı öğretmendir ama bazı anların öğreticiliği daha kuvvetli, daha başarılı ve daha kalıcıdır. Sevdiğimiz öğretmenin anlattıklarını zevkle dinler, kolay anlar ve çabuk öğreniriz. Onun bize öğrettiğinden dolayı üzerimize bir sorumluluk doğarsa, o sorumluluğu tereddütsüz üstlenir ve gereğini yaparız.

Sevdiğimiz öğretmenin bize öğrettiklerini unutmayız, aklımızda tutarız hep. Hatta, öğrettiklerini o kadar iyi kavrarız ki, başkalarına anlatır, çoğaltır, bereketlendirir, güzelleştirir ve olabildiğince büyütürüz.

Bayram, bizim için özel bir öğretmendir. Hayatımızda yer alan sayısız öğreticiden herhangi biri gibi değildir.

Arife gününden itibaren bizi sınıfına alır ve aramızdan ayrılıp gidinceye kadar; hayatı bize yeniden öğretir, en güzel değerleri yeniden kalbimize yerleştirir, ruhumuzu inceltir. Bu dünyayı bir bayram yeri, öbür dünyayı da bir cennet yurdu yapacak hasletleri birer birer önümüze serer durur.

Bayram, güler yüzlü bir öğreticidir. Bayram, oruç günlerinin sonunda bir sabah gelir, herkese gülümsemeyi hatırlatır. Gülümsemenin, yüzün değil kalbin bir davranışı olduğunu öğretir. Bayram, kalbin sevinç ve huzur dönemlerinden seçkin bir dönemdir.

Güler yüzlü öğretici der ki: Ey insanlar! Kalbinizi yumuşatın, çocuklara gülümseyin, yaşlılara ve gençlere gülümseyin. Gülümsemenize yerdekiler, yerin altındakiler, göktekiler şahit olsun. Çaresizler, mazlumlar, kimsesizler hatta kuşlar, karıncalar, böcekler gülümsemenizden uzak kalmasın. Çünkü, gülümseme sevginin kapısı, dostluğun eşiği ve huzurun başlangıcıdır.

Bayram cömert bir öğreticidir. Bayram, bir sabah gelir ve herkese bütün cömertliği ile getirdiklerini dağıtır. Sadaka olur fakirin sofrasına konar, dua olur mazlumun diline düşer, selam olur küskünlerin kalbini yumuşatır, muhabbet olur dostları toplar, ikram olur misafiri memnun eder.

Cömert öğretici der ki: "Ey insanlar! Cömert olun. Verdiğiniz, geriye ayırdığınızdan çok olsun. Ne var denilince utanarak bir şey yok diyemeyenlere verin, çünkü verdiğiniz onların hakkıdır.. Sevgide, saygıda, ziyarette, hal ve hatır sormada, ikramda geliş gidişte, arayışta ve paylaşmada çok cömert olun."

Bayram, kuşatıcı bir öğreticidir. Gelir ve herkesin üzerine bir esenlik rüzgarı gibi eser. Onun iklimi, evleri, sokakları, camileri, caddeleri, mahalleleri, şehirleri ve dünyayı o kadar sarar ki, bayramın neşesinden herkese neşe, huzurundan herkese huzur düşer.

Kuşatıcı öğretici der ki: "Ey insanlar! Kuşatıcı olun, daraltıcı olmayın. Toplayıcı olun, dağıtıcı olmayın. Müjdeleyici olun, ürkütücü olmayın. Bayram gibi insanları ikliminize çekin, kimseyi dışarıda tutmayın. Dışarıda kalan, sevginizden eksiltir"

Bayram, mütevazı bir öğreticidir. Bayram, bir sabah alçak gönüllü bir derviş gibi gelir; her eve, her yüreğe, her sofraya, her aileye, her sokağa uğrar. Onun mütevaziliği o kadar içtendir ki herkes onu kendinden sayar. Sofrasına çekinmeden oturur, severek sohbetine dahil olur ve kendini onun çehresinde görür.

Mütevazi öğretici der ki: "Ey insanlar! Mütevazi olun, kimseyi küçümsemeyin. Gönlünüz alçakta, yüreğiniz yüksekte olsun. Hem yarına hem düne, hem aşağıya hem yukarıya bakın. Sizden yüksektekiler sizi ihtirasa, alçaktakiler kibre yöneltmesin."

Bayram, vefalı bir öğreticidir. Bayram bir sabah gelir ve kendine ayrılmış bütün vakitlerde ne kadar eski dostu varsa onlara uğrar. Bazen bir kabristanda, bazen bir hasta ziyaretinde, bazen bir dost kapısında, bazen bir akraba evindedir. Gezer, dolaşır. Büyük, küçük, komşu, akraba, eş, dost, arkadaş demez, gezer dolaşır. İster ki, bu bayram sesimin değmediği, selamımın ulaşmadığı kalmasın.

Vefalı öğretici der ki: "Ey insanlar! Dostunuza ve dostluğunuza, sevdiğinize ve sevginize, yaratanınıza ve yaratılmışlığınıza vefalı olun. Her şey gelir gider, vefa ise hep kalır yürekte."

Bayram mübarektir. Bayram gibi olun. Bayram olun.

*

Yazının ilk hali 3 Kasım 2005'te Milli Gazete'de yayınlanmıştır.